مشاوران کسب و کار ۱۴۰۵

گزارشگری مالی

گزارشگری مالی زبان مشترک کسب‌وکار است. ارزش این زبان به یک چیز وابسته است: اینکه همه از قواعد یکسانی پیروی کنند، وگرنه مقایسه ممکن نیست.

تعریف و هدف

گزارشگری مالی فرایند تهیه و ارائه اطلاعات مالی به استفاده‌کنندگان برون‌سازمانی است. هدف آن فراهم‌کردن اطلاعات مفید برای تصمیم‌گیری اقتصادی و ارزیابی وظیفه مباشرت مدیریت نسبت به منابعی است که به او سپرده شده.

استفاده‌کنندگان و نیازهایشان

استفاده‌کنندهپرسش اصلی
سرمایه‌گذارانآیا سرمایه‌گذاری کنم، نگه دارم یا بفروشم؟
اعتباردهندگانآیا شرکت توان بازپرداخت دارد؟
مدیریتعملکرد چگونه بوده و چه تصمیمی بگیرم؟
دولت و سازمان مالیاتیمالیات و رعایت مقررات
کارکنان و تأمین‌کنندگانثبات و تداوم شرکت

ویژگی‌های کیفی اطلاعات مالی

  • مربوط بودن — بر تصمیم استفاده‌کننده اثر بگذارد؛ شامل ارزش پیش‌بینی‌کنندگی و تأییدکنندگی
  • ارائه صادقانه — کامل، بی‌طرف و عاری از اشتباه بااهمیت
  • قابل مقایسه بودن — امکان مقایسه میان دوره‌ها و میان شرکت‌ها
  • قابل اتکا و قابل تأیید بودن — ناظران مستقل به نتیجه مشابه برسند
  • به‌موقع بودن — اطلاعات دیرهنگام، هرچقدر دقیق، بی‌فایده است
  • قابل فهم بودن — برای استفاده‌کننده با دانش متعارف

میان این ویژگی‌ها مصالحه وجود دارد: گزارش سریع‌تر معمولاً کم‌دقت‌تر است، و دقت کامل ممکن است به قیمت از دست رفتن به‌موقع بودن تمام شود.

مفروضات و اصول بنیادی
  • فرض تداوم فعالیت — شرکت در آینده قابل پیش‌بینی به فعالیت ادامه می‌دهد؛ مبنای ارزش‌گذاری دارایی‌ها به بهای تمام‌شده.
  • فرض شخصیت حسابداری — امور شرکت از امور مالکان جداست.
  • فرض دوره مالی — عمر شرکت به دوره‌های گزارشگری تقسیم می‌شود.
  • اصل بهای تمام‌شده تاریخی — ثبت دارایی به بهای اکتساب.
  • اصل تحقق درآمد — درآمد هنگام انتقال کنترل کالا یا خدمت شناسایی می‌شود، نه هنگام دریافت وجه.
  • اصل تطابق — هزینه‌ها باید در همان دوره‌ای شناسایی شوند که درآمد مرتبط با آن‌ها شناسایی شده.
  • اصل افشای کامل — هر اطلاعات بااهمیت باید در یادداشت‌های همراه افشا شود.
  • اصل احتیاط — در شرایط ابهام، درآمد و دارایی بیش از واقع و هزینه و بدهی کمتر از واقع ارائه نشود.
نکته تمایز
  • حسابداری مالی برای استفاده‌کنندگان برون‌سازمانی است، از استانداردها تبعیت می‌کند، گذشته‌نگر و ادواری است. حسابداری مدیریت برای درون سازمان، بدون الزام به استاندارد، آینده‌نگر و به‌فراخور نیاز تهیه می‌شود.
  • حسابداری ثبت و تهیه گزارش است؛ حسابرسی اظهارنظر مستقل درباره اینکه آیا این گزارش‌ها منصفانه تهیه شده‌اند. حسابرس صحت مطلق را تضمین نمی‌کند، بلکه اطمینان معقول می‌دهد.
  • یادداشت‌های همراه بخش جدایی‌ناپذیر صورت‌های مالی‌اند، نه ضمیمه اختیاری؛ بسیاری از اطلاعات حیاتی مانند بدهی‌های احتمالی فقط آنجا افشا می‌شوند.

واژگان کلیدی

  • فرض تداوم فعالیتGoing Concern
  • اصل تطابقMatching Principle
  • اصل احتیاطPrudence
  • اهمیتMateriality
  • یادداشت‌های همراهNotes to Financial Statements